บทที่ 194 การจับสัตว์น้ำที่ย่ำแย่ที่สุดงั้นหรือ ไม่แน่เสมอไป

“เสี่ยวชวน พวกเรากินกันก่อนเถอะ! อาเห็นแกจ้องจานปูดองเหล้านี่จนน้ำลายแทบจะหกอยู่แล้ว”

เมื่อเห็นเจียงชวนคอยเลียริมฝีปากไม่หยุด อาสามที่อยู่ข้างๆ ก็หัวเราะร่าพลางเอ่ยขึ้น

เมื่อก่อนไม่ยักรู้เลยว่าเจ้าเด็กนี่จะชอบปูดองเหล้าขนาดนี้

แต่ก็นั่นแหละ สมัยก่อนความเป็นอยู่ลำบากจะตาย นานๆ ทีจะจับปูตามชายหาดได้สักตัวสองตัวก็ต้องเอาไปขายที่แพปลาแลกเงิน ไม่มีทางได้เอามาทำปูดองเหล้ากินหรูหราแบบนี้หรอก

“ไม่เอาครับ ผมจะชิงกินคนเดียวได้ยังไง รออาสะใภ้สามกับอาซิ่วทำเสร็จแล้วค่อยกินพร้อมกันดีกว่า