บทที่ 116 ขอเงิน

กำแพงเมืองสีเทาหม่นโอบล้อมตัวอำเภอซานหยางเอาไว้ ตามรอยแยกของอิฐกำแพงมีวัชพืชสีเหลืองแห้งงอกอยู่ ประตูเมืองหุ้มแผ่นเหล็กขึ้นสนิม บานประตูถูกล้อรถบดจนเป็นรอยบุ๋มลึก

เซี่ยเหวินเจียพบว่าอำเภอนี้ไม่ใหญ่โตนัก ถนนเบื้องหน้าทอดยาวมองเห็นสุดทางได้ในปราดเดียว

โจวเหล่าชีนำทาง ไม่นานทั้งสองก็มาถึงถนนสายหลักของอำเภอซานหยาง สองข้างทางของถนนที่ปูด้วยแผ่นหินเขียวเป็นบ้านไม้ที่เอนเอียง ป้ายผ้าสีซีดจางแข็งค้างเพราะความหนาว ตัวอักษรบนป้ายอย่าง "ผ้า" "สุรา" "ผ้า"… ต่างก็เลือนหายไปหมดแล้ว