บทที่ 124 โจรเข้าหมู่บ้าน

หมู่บ้านเล็กในหุบเขาถูกหิมะบางๆ ปกคลุมไว้ ขอบฟ้าสีส้มแดงจางๆ อาบไล้หมู่บ้านทั้งหลังภายใต้แสงอ่อนโยน แสงนั้นทะลุผ่านหมอกยามเช้า นำพาไออุ่นแรกสู่โลกอันหนาวเหน็บ

กลางทุ่งนาที่ถูกหิมะปกคลุม เหลือเพียงทางเดินเล็กๆ ที่พอจะมองเห็นได้ ชาวนาชราในชุดขาดวิ่นคนหนึ่งกำลังแบกตะกร้าคุ้ยหาอะไรบางอย่าง ทันทีที่เงยหน้ามาเห็นพวกลูกสมุนจากเขาถูจื่อ เขาก็ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะทิ้งตะกร้าแล้วหมุนตัววิ่งหนีสุดชีวิต

หวังเหล่าหู่โบกมือ “ให้ตายสิ! จับมันมา! ทหารหลวงข้าจับไม่ได้ แต่จะให้ข้าจับไอ้แก่คนเดียวไม่ได้หรือยังไง!”