บทที่ 138 ปล้นสี่ทิศแปดทาง 2

ลมหนาวพัดเยือกเย็น ใต้เท้านายอำเภอยืนเปลือยท่อนบนอยู่กลางโถงว่าการ เสื้อผ้าถูกปล้นไปจนหมด การที่ยังเหลือ ‘กางเกงชั้นใน’ ทิ้งไว้ให้ตัวหนึ่งก็นับว่าเป็นความเมตตาปรานีขั้นสุดของพวกโจรภูเขาแล้ว

โต๊ะทำงานตรงหน้าหายไปแล้ว ป้ายชื่อหายไปแล้ว แม้แต่บานประตูและหน้าต่างของโถงว่าการก็ยังถูกพวกโจรภูเขารื้อถอดแบกกลับไปด้วย

ฮูหยินที่เรือนหลังกำลังร้องไห้กระซิกๆ โชคดีที่นางอายุมากแล้วพวกโจรจึงไม่ถูกตาต้องใจ มิฉะนั้นฮูหยินนายอำเภอก็คงถูกลากตัวไปด้วยอีกคน