บทที่ 147 กอดความว่างเปล่า

กลางดึกสงัด ประตูหลังที่ว่าการอำเภอก็ถูกเคาะขึ้นอีกครั้ง

ปัจจุบันชีวิตความเป็นอยู่ของหลี่เหวินปั๋วช่างอัตคัดขัดสนเหลือเกิน

คนรับใช้ข้างกายมีเพียงบ่าวเฝ้าประตูที่พามาจากบ้านเกิดเท่านั้น เมื่อบ่าวเฝ้าประตูได้ยินเสียงเคาะกลางดึกจึงแง้มดู แล้วพบว่าเป็นหลี่ฉางชิง