บทที่ 153 เตียงป๋าปู้

วันรุ่งขึ้น เขาถูจื่อก็เริ่มเปิดรับนักท่องเที่ยวอีกครั้ง

ธงหลากสีโบกสะบัด ผู้คนมืดฟ้ามัวดิน สองข้างทางเดินขึ้นเขาเต็มไปด้วยลูกสมุนโจรที่สวมชุดเกราะ

หลังจากรถบัสจอดสนิท ไกด์สาวที่แต่งตัวฉูดฉาดสะดุดตาก็รีบปรี่เข้ามารับหน้าทันที นี่กลายเป็นเอกลักษณ์ของเขาถูจื่อไปแล้ว ก็แน่ล่ะ สโลแกนโปรโมตของพวกเขาคือ "ความทรงจำสีชมพู" นี่นา