บทที่ 171 อาหารเลิศรสประหนึ่ง (อาหาร) สามัญ

กระดิ่งในมือของพ่อค้าเร่หลี่ "เคร้ง" ร่วงหล่นลงพื้น ลูกกระเดือกขยับไหว ดวงตาเบิกกว้างจ้องเขม็งไปยัง "มื้ออาหาร" สามอย่างตรงหน้า:

จางเถี่ยหนิว 'ขุนพลกระบองพุทรา' ผู้มีพละกำลังมหาศาลแบกถังไม้ใส่น้ำบาดาลใบหนึ่งมาวางลง นี่เพิ่งจะต้นปี อากาศยังหนาวจับขั้วหัวใจ น้ำในถังกระเพื่อมไหว เห็นแวบเดียวก็รู้ได้ทันทีว่ามันเย็นจัดจนกระดูกแทบจะแตก

เจ้าเสี่ยวอู่ 'ขุนพลผู้รอบรู้' แบกกระจาดไม้ไผ่ใบหนึ่งมา ภายในนั้นวางเรียงรายด้วยแท่งน้ำแข็งขนาดเล็กใหญ่ไม่เท่ากัน แต่ละแท่งส่องประกายเย็นเยียบสีเขียวจางๆ ที่โคนแท่งยังมีเศษน้ำแข็งติดอยู่ เห็นได้ชัดว่าเพิ่งจะสอยลงมาจากชายคาที่จับตัวเป็นน้ำแข็งเมื่อครู่นี้เอง