บทที่ 202 ลากจากจุด A ไปจุด B

หวังถิงอวี้สัมผัสได้ในทันทีว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล

ในชั่วขณะนั้นเอง เสียงถ้วยกระเบื้องกระทบกันดังก้องขึ้นจากด้านในโถง เสียงนั้นแหลมสูงจนบาดแก้วหู

ขนคอของหวังถิงอวี้ลุกชันขึ้นทันใด พลันนึกถึงรอยยิ้มประหลาดบนใบหน้าของคนเฝ้าประตูตอนที่เขายื่นนามบัตรให้เมื่อครู่