บทที่ 204 ต้าเม่า

ยามค่ำต้นฤดูร้อนฟ้าเริ่มมืดลง เสียงจักจั่นค่อยๆ เงียบหาย

บนถนนแผ่นหินหน้าสำนักผู้ตรวจการเมืองซีอานมีคนกลุ่มหนึ่งยืนออกันอยู่

เสมียนสองคนที่กำลังพิงเสาประตูเคลือบชาดคุยเล่นกันพลันสะดุ้งเงียบเสียงลง เพราะคำเตือนของผู้ติดตาม