บทที่ 217 ช่วงเวลาที่มืดมนที่สุด 2

คุณลุงกระดูกหัวเราะไปห้านาทีเต็มจนแทบจะกลั้นหายใจตาย

กว่าจะหยุดหัวเราะได้ก็เล่นเอาเหนื่อย

คุณลุงชูนิ้วโป้งให้ “เสี่ยวเซวียนเอ๊ย ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว เธอเกิดมาเพื่อเป็นอินฟลูเอนเซอร์จริงๆ!”