บทที่ 220 พันธมิตรคนขี้แพ้

โฆษณานั่นก็แค่ก๊อปปี้มามั่วๆ น่ะ ไม่นับหรอก

งั้น…ก็ได้!

สายโทรศัพท์นั้นโทรมาจากใต้สะพานลอยแห่งหนึ่งในเมืองเซินเจิ้น คนที่โทรคือชายวัยกลางคนผมขาวโพลน หลังงองุ้ม ข้างกายมีกระสอบสายรุ้งใส่สัมภาระติดตัวอันน้อยนิดวางอยู่