บทที่ 263 วิกฤตของหลี่จื้อเฉิง

"นาย… นายท่านหลี่…" เสียงแหบแห้งของหลิวจงหมิ่นดังขึ้น "กองทหารม้าของทัพทางการ… มุ่งหน้าไปทางเนินเขาฝั่งตะวันตกแล้วขอรับ… น่าจะ… ผ่านไปแล้ว…"

เขาชะงักไปครู่หนึ่ง คล้ายกำลังหอบหายใจรวบรวมเรี่ยวแรง "ร่องดินข้างหลังที่ดินแข็งกว่าหน่อยนั่น… เมื่อวานตอนพลบค่ำข้าน้อยไปสอดแนมมาแล้ว… คิดว่าไม่มีคน"

หลิวจงหมิ่นกดเสียงต่ำ คล้ายพึมพำกับตนเอง "ข้ามไป… ขอแค่ข้ามไปได้… ก็เป็นเขตแดนของพวกโจรภูเขาแล้ว… ต่อให้หมาล่าเนื้อของราชสำนักจะดุร้ายแค่ไหนก็ไม่กล้าตามไปหรอก…"