บทที่ 276 สองทางเลือก

ศาลาว่าการเมืองซางโจวไม่ได้กว้างขวางอันใดนัก ทว่ายามนี้กลับมีผู้คนเบียดเสียดต่อแถวยาวเหยียดอยู่หลายสาย

ลานกว้างปูอิฐเขียวคลาคล่ำไปด้วยเงาร่างผู้คน ล้วนเป็นพ่อค้าแม่ขายที่มีสภาพไม่ต่างจากหลินหว่านเหนียง บนใบหน้าฉายแววกระวนกระวายและเหนื่อยล้าพอกัน

เสียงพึมพำกระซิบกระซาบของผู้คน ผสานเสียงตวาดอย่างรำคาญใจเป็นพักๆ ของเหล่ามือปราบ หลินหว่านเหนียงแทรกตัวอยู่ท่ามกลางแถวหนึ่ง ถูกคนข้างหน้าข้างหลังเบียดจนแทบขยับเท้าไม่ได้