บทที่ 323 ฤดูใบไม้ผลิอยู่เบื้องหน้า

สามหนุ่มน้อยกำลังเดินทอดน่อง ทอดน่องไปตามท้องถนนอย่างสบายอารมณ์ จู่ๆ ด้านหลังก็มีมือปราบคนหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา พลางตะโกนเรียกชื่อพวกเขาเสียงหอบแฮ่ก

“เฉินอาจื่อใช่หรือไม่”

“พวกเจ้าคือเฉินอาจื่อ เจ้าเสี่ยวอู่ แล้วก็จางเถี่ยหนิวแห่งชิงสื่ออี้ใช่หรือไม่”