บทที่ 337 เงื่อนงำการหลบหนี

เซี่ยเหวินเจียนั่งไม่ติดที่อีกต่อไป เขาลุกขึ้นเดินวนไปวนมาในห้องโถงปีกข้างอย่างร้อนรน สายตาล่อกแล่กกวาดมองไปทั่วทุกซอกทุกมุม

เดินวนไปวนมา สายตาเขาก็เหลือบไปเห็นหน้าต่างไม้บานเล็กตรงมุมห้องโดยบังเอิญ หน้าต่างบานนั้นปิดสนิท มีฝุ่นจับบางๆ ชั้นหนึ่ง หากไม่สังเกตให้ดีคงมองไม่เห็นเลย

เซี่ยเหวินเจียใจเต้น รีบเดินเข้าไปผลักหน้าต่างออกเบาๆ