บทที่ 360 โกลาหล!

ลานหน้าพระที่นั่งไท่เหอซึ่งเมื่อครู่ยังว่างเปล่าไร้ผู้คน จู่ๆ อากาศพลันบิดเบี้ยวและสั่นไหวโดยไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ

ชั่วพริบตาถัดมา รถคันยาวขนาดยักษ์หุ้มเกราะเหล็ก รูปร่างประหลาดล้ำเหลือทน ก็โผล่มาขวางอยู่กลางลานหินสีครามอย่างกะทันหัน

ตัวรถใหญ่โตมโหฬาร เทียบกับราชรถองค์ที่สูงใหญ่ที่สุดในวังหลวงแล้วยังหนากว่าหลายสิบเท่า ผิวรถผสานสีเงินวาววับตัดกับสีขาว หน้าต่างรถเรียงรายถี่ยิบ ล้อรถแปดเก้าล้อก็สูงกว่าล้อรถม้าเสียอีก มันจอดนิ่งสนิทอยู่ใจกลางเขตพระราชฐานชั้นใน อวลไปด้วยความพิลึกพิลั่นและน่าสะพรึงกลัวอย่างที่ไม่เคยพบเคยเห็นมาก่อน