บทที่ 389 งานเลี้ยงนี้ห้ามเลิก

พอโดนสั่งสอนไปสองยก เจ้าเคราแพะก็ผงกหัวรัวเป็นครกตำข้าว คางแทบจะหลุดกระเด็น "อืมๆ เอื๊อก… อูอา อูอา"

คนพรรค์นี้รังแกพวกอันธพาลขอทานน่ะพอไหว แต่พอเจอทหารทางการก็เหมือนหนูเจอแมว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงองครักษ์เสื้อแพรหน้าเหี้ยมโหดกลุ่มใหญ่นี้เลย

เขาไม่ได้ตั้งใจจะส่งเสียง "อูอา" สักนิด ประเด็นสำคัญคือฟันโดนซัดร่วงจนหมด ลมมันเลยลอดปาก