บทที่ 433 เห็ดพิษ

เซี่ยเหวินเจียก้มหน้าก้าวเท้ายิกๆ มุ่งหน้ากลับบ้าน พลันเหลือบเห็นศาสตราจารย์หลินชิงหยวน นักวิชาการแห่งสถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์ผู้เคยช่วยเหลือตนยืนรออยู่แต่ไกล

เขาไม่แม้แต่จะชะงักฝีเท้า แสร้งทำเป็นมองไม่เห็น สายตามองตรงไปข้างหน้าแล้วสาวเท้าดิ่งต่อไป

เพิ่งก้าวไปได้สองก้าว ก็ถูกหลินชิงหยวนร้องทักเสียก่อน "เสี่ยวเซี่ย! เสี่ยวเซี่ย! เธอไม่เห็นฉันหรือไง รอเธอมาตั้งหลายวันแล้วนะ"