บทที่ 112

เสียงทุ้มต่ำนั้นฟังดูคล้ายจะสะเทือนลึกเข้าไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ

หัวใจของเย่หานเต้นกระหน่ำรัวราวกับตีกลอง เขารีบหันมองไปยังต้นเสียงทันที

เส้นผมของหลีเฉิงเจ๋อปลิวไสวไปตามแรงลม ร่างสูงสง่ายืนตระหง่านอยู่ข้างตัวรถ เมื่อเห็นเย่หานหันมองมา ใบหน้าหล่อเหลาก็เจือรอยยิ้มบางๆ ก่อนจะสาวเท้ายาวๆ ตรงเข้ามาหา