บทที่ 132

หลังจากได้หยุดพักผ่อนไปหนึ่งสัปดาห์เต็มแล้วกลับมาทำงาน เย่หานดูกระปรี้กระเปร่ามีชีวิตชีวาเป็นพิเศษ

สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่าหลายวันที่ผ่านมาเขาเบื่อขนาดไหนเมื่อต้องอุดรู้อยู่แต่ในบ้าน หลีเฉิงเจ๋อไม่ยอมให้เขาอ่านหนังสือหรือเขียนพู่กันทั้งวัน เอาแต่อ้างว่าไม่อยากให้หักโหมจนเกินไป

เย่หาน "…" พูดเหมือนกับว่าการเขียนตัวอักษรไม่กี่ตัวจะทำให้เขาเหนื่อยล้าสาหัสอย่างนั้นแหละ