บทที่ 137

เมื่อเรือแล่นมาถึงจุดหนึ่งกลางมหาสมุทรแล้วจอดนิ่ง เย่หานยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือ เขาเห็นวัตถุสีดำประหลาดโผล่พ้นผิวน้ำอยู่ไกลๆ รูปร่างคล้ายโขดหิน มีหอยและเพรียงเกาะอยู่ประปราย สิ่งนั้นกำลังว่ายเคลื่อนที่ไปอย่างช้าๆ เย่หานจ้องมองอยู่หลายครั้ง ในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่าสิ่งที่หลีเฉิงเจ๋อพาเขามาดูคืออะไร

เสียงกู่ร้องยาวแผ่วก้องมาจากกลางทะเล ในเวลาเดียวกัน ครีบหางขนาดมหึมาก็โผล่พ้นผิวน้ำขึ้นมา สะบัดฟาดกลางอากาศครั้งหนึ่งก่อนจะดำดิ่งลงสู่ใต้ทะเลลึก

คลื่นลูกใหญ่สาดกระจายออกไปรอบทิศทาง ทำให้ตัวเรือเริ่มโคลงเคลง