ตอนที่ 163 หรือว่านายเป็นโรคร้ายที่รักษาไม่หาย

เสิ่นเฉียนรู้ดีว่าตัวเองไม่อาจหลบเลี่ยงได้อีกต่อไป เขาจึงลืมตาขึ้น

เขาไม่แน่ใจว่าตัวเองจะต้องจากโลกนี้ไปเมื่อไหร่

ดังนั้นในฐานะที่เป็นเพียงคนผ่านทางของโลกใบนี้ เสิ่นเฉียนจึงไม่คิดว่าตัวเองมีสิทธิ์ที่จะตอบรับความรู้สึกใด ๆ