ตอนที่ 204 รอผมอยู่ที่บ้าน

หลังจากกลับถึงประเทศ ทุกคนต่างก็แยกย้ายกันไปตามทางของตน

ไม่รู้ว่าคนอื่นคิดอย่างไร แต่เสิ่นเฉียนรู้สึกเสียดายไม่น้อยที่ชีวิตกินฟรีอยู่ฟรีแบบนี้ต้องสิ้นสุดลง

แม้จะเป็นเวลาสั้นๆ เพียงไม่กี่วัน แต่เขาก็ไม่ได้กินลมกินแล้งมานานแล้ว ไม่รู้ว่าลมตะวันตกเฉียงเหนือในฤดูกาลนี้พัดเข้าปากแล้วจะมีรสชาติเป็นอย่างไร