ตอนที่ 122 เรียกพ่อสิ เดี๋ยวพาขึ้นไป

ซ่งสืออานมองท่าทางไม่สะทกสะท้านเหมือนหมูตายไม่กลัวน้ำร้อนลวกของเขา "เรียกพ่อสิ เดี๋ยวผมพาขึ้นไป"

เหอเจ๋ออวี่มองข้ามสามคำแรกไปทันที สองตาเป็นประกาย "พายังไง!"

ซ่งสืออานพูดไม่ออก น่าจะปล่อยทิ้งไว้ตรงนี้ให้แดดเผาจนแห้งกรอบถึงจะยอมสิ้นฤทธิ์