บทที่ 103 ไม่มีความสุข

ต้าซานชะงักไป เขาอึกอักพูดไม่ออก “ผม… ผม…”

ลู่เจียเจียพูดแทรกขึ้น “แม่ของหนูอยู่ที่บ้านตระกูลเถียนเป็นคนต่ำต้อยที่สุด คอยโดนทำร้ายและทำงานหนักตลอด แต่ที่บ้านตระกูลลู่ พวกเราทุกคนถือว่าเธอเป็นคนในครอบครัว”

“แต่ดูสิ ตอนที่อาโดนรังแก เธอกลับไปยืนอยู่ฝั่งบ้านตระกูลเถียน ยอมเป็นวัวเป็นม้าให้เขา ยอมทิ้งได้แม้กระทั่งสามีและลูกอย่างพวกหนู”