บทที่ 135 เซวียเยี่ยนไม่มีทางโดนจับได้

ลู่เฉ่ากอดกระเป๋าตัวเองไว้แน่น ไม่ยอมปล่อยพลางก้มหน้าอยู่อย่างนั้น

แต่นิ้วมือเรียวบางของลู่เจียเจียคว้าโดนซาลาเปาแล้ว เพียงแต่ดึงไม่ออก เธอเม้มริมฝีปากแน่น ลองออกแรงอีกครั้งก็ยังดึงไม่ออกอยู่ดี

เธอจึงผ่อนแรงลงแล้วส่ายหน้าเบาๆ เพื่อสะบัดเส้นผมที่ตกลงมาข้างหูออกไป ดวงตากลมโตของลู่เจียเจียไหวระริกก่อนจะลุกวาวด้วยเพลิงโทสะ “ลู่เฉ่า เธอจะเกินไปแล้วนะ โจวเหวินชิงยังสู้ซาลาเปาพวกนี้ไม่ได้เลยหรือไง เงินเธอยังให้ได้ แต่กลับมาหวงซาลาเปาไม่กี่ลูกนี้ เธอจริงใจกับโจวเหวินชิงจริงหรือเปล่าเนี่ย”