บทที่ 166 ระวังหน่อย

ลู่เจียเจียใช้นิ้วนวดขมับ “แม่พูดชัดเจนขนาดนี้ หนูจะไม่เข้าใจได้ยังไงล่ะคะ ก็เหมือนต้มกบในน้ำอุ่นนั่นแหละ ปล่อยให้ต้าซานลำบากเสียบ้าง นอกจากจะทำให้เขากลับมาบ้านตระกูลลู่ไม่ได้เร็วๆ นี้แล้ว ยังได้ระบายแค้นด้วย”

“ใช่แล้ว ถ้าแม่ใจแข็งกว่านี้หน่อย คงจับแยกบ้านพี่รองแกออกไปแล้ว อยากทำอะไรก็ทำไป แต่แม่สงสารเด็กผู้หญิงสามคนนั้น” แม่ลู่โบกพัดไปมา “เฮ้อ พี่รองของแกเนี่ยเป็นลูกชายที่ทำให้แม่ปวดหัวที่สุดแล้ว ตอนแต่งงานใช้สินสอดตั้ง 60 หยวน ทั้งที่บ้านเรามีกฎว่าลูกชายแต่ละคนได้แค่ 50 หยวน ตอนนั้นเขาเขียนสัญญากู้เงินให้แม่ไว้ 10 หยวน นี่หย่ากันไปแล้ว เงิน 10 หยวนยังไม่เห็นแม้แต่เงา แถมตอนนี้ยังมาอาศัยบ้านเราอยู่อีก”

แม่ลู่ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าขาดทุน คนอะไรยิ่งโง่ยิ่งผลาญเงินผลาญทอง