บทที่ 172 ในอนาคตเซวียเยี่ยนจะเป็นคนใหญ่คนโต

เซวียเยี่ยนตัวแข็งทื่อจนไม่อาจแข็งไปกว่านี้ได้อีกแล้ว ทว่าร่างนุ่มนิ่มในอ้อมอกกลับยังคงเบียดซุกเข้ามาไม่หยุด

ลู่เจียเจียรู้สึกว่านั่งท่านี้ไม่ค่อยสบาย เมื่อนึกขึ้นได้ว่าทั้งสองตกลงคบหากันแล้ว เธอจึงรวบรวมความกล้าหย่อนตัวลงนั่งบนตักของเซวียเยี่ยนเสียเลย ก่อนจะหดตัวซุกเข้าไปในอ้อมแขนเขา

เธอเงยหน้าขึ้นอธิบาย “ตอนนี้ไม่มีคน กอดกันหน่อยไม่เป็นไรหรอกค่ะ”