ตอนที่ 216
บทที่ 216 ชั่งน้ำหนักแขน (2)
หิวข้าว · 7,162 ตัวอักษร
ลู่เจียเจียพยายามก้มหัวลง เธออายุ 17 ปีแล้ว ไม่เหมือนเด็กเล็กๆ
พวกเด็กๆ นั่งคานหน้ารถจักรยานคงไม่มีปัญหาอะไร แต่เธอนี่สิ หดตัวลีบเหมือนขนมปังกรอบชิ้นเล็กถูกบีบอัด จะยืดเอวขึ้นทีก็ลำบากยากเย็น ทำได้แค่ก้มหน้าก้มตา สองมือจับคานรถไว้แน่น
ถ้าเผลอขยับนิดเดียวก็จะบังสายตาของพ่อลู่ทันที
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
