บทที่ 231 คำพูดทื่อมะลื่อ ชวนหัวใจแทบวาย

พอใกล้ถึงเวลาอาหารเที่ยง ลู่เจียเจียก็เล่าเรื่องของหลี่ลี่ให้พ่อลู่กับแม่ลู่ฟัง เธอเอ่ยถาม “เรื่องงานจะเอายังไงดีคะ”

“ลูกสาวฉันต้องลำบากแท้ๆ” แม่ลู่ลูบมือลู่เจียเจีย “ถ้าไม่ใช่เพราะคนในบ้านไม่มีใครเอาถ่านสักคน ก็คงไม่ถึงกับคว้าตำแหน่งดีๆ แบบนี้ไว้ไม่ได้หรอก”

นี่มันประเภทหยิบยื่นโอกาสให้ถึงมือแท้ๆ แต่กลับรับไว้ไม่ได้ชัดๆ