บทที่ 237 ฉันทำเอง

ข้างนอกเต็มไปด้วยชาวบ้านที่มาร่วมงานกันอย่างคึกคัก แต่อารมณ์ชื่นมื่นของคนบ้านลู่กลับพังทลายลงจนหมดสิ้น

ในวันสำคัญเช่นนี้ พ่อลู่ไม่อาจปลีกตัวไปไหนได้

พ่อลู่เคาะกล้องยาสูบลงกับโต๊ะหนึ่งที “น้องสี่ แกพาต้าซานไปที่ตำบลสักรอบ อย่าเพิ่งเข้าไปก้าวก่ายสุ่มสี่สุ่มห้า ให้ต้าซานเล่าให้พวกนั้นฟังรอบหนึ่ง ไม่อย่างนั้นถ้าเถียนจินฮวาเกิดกลับลำขึ้นมา พวกเราจะกลายเป็นคนผิดทั้งขึ้นทั้งล่อง”