บทที่ 245 ดุจริงๆ นั่นแหละ

ปลายนิ้วของลู่เจียเจียขยุ้มเสื้อของเซวียเยี่ยนไว้เบาๆ เธอรู้สึกว่ามันยังเร็วไปหน่อย แต่ปากกลับเอ่ยว่า “ทะเบียนบ้านไม่ได้อยู่ที่ฉันนี่นา แต่ถ้าพ่อกับแม่ยอมให้ทะเบียนบ้าน ฉันก็ตกลงไปจดทะเบียนวันเกิดแน่นอน”

เธอมองเซวียเยี่ยนอย่างว่าง่าย เซวียเยี่ยนไม่ทันสังเกตความคิดเล็กคิดน้อยของเธอ เขาเหลือบมองท้องฟ้าด้านนอก ปลายนิ้วลูบไล้ที่เอวเธอเบาๆ

“ฉันต้องไปแล้ว ถ้าไม่ไปตอนนี้จะไม่ทันเวลา” เซวียเยี่ยนวางลู่เจียเจียลงอย่างแสนเสียดาย