บทที่ 247 เขาดุมาก

ท่ามกลางแสงแดด ลู่เจียเจียหยิบรองเท้าคู่นั้นออกมาจากกระเป๋าด้วยความตื่นเต้น “ฉันทำเสร็จแล้วนะ”

เธอเงยหน้าดวงหน้าเล็กขึ้น ดวงตากระจ่างใสดั่งลูกแก้วมองเขาคล้ายกำลังรอคำชม

หัวใจของเซวียเยี่ยนไหววูบ เขายื่นมือออกไปรับมา พลิกดูอย่างละเอียดเป็นธรรมชาติแล้วเอ่ย “ฝีเข็มละเอียดแน่น ข้างในบุฝ้าย มองปราดเดียวก็รู้ว่าอุ่นมาก”