บทที่ 249 ลูกสาวฉันกตัญญูจริงเชียว

ลู่เจียเจียอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมองไปทางนั้น เธอแอบกลืนน้ำลาย พยายามสะกดหัวใจที่เต้นระรัวอย่างสุดชีวิต แล้วเอ่ยเสียงเบา “แต่วันนี้วันอาทิตย์นะคะ เขาไม่เปิดทำการหรอก”

เซวียเยี่ยน: “…”

เมื่อเห็นว่ารอบข้างมีคนไม่มากและไม่มีใครรู้จัก เซวียเยี่ยนจึงจูงมือลู่เจียเจียเดินตรงเข้าไป