บทที่ 257 ยังกล้าบอกว่าจำไม่ได้อีกนะ

ลู่เจียเจียของขึ้นทันที “คุณแน่ใจนะว่าตัวเองนอนหลับอยู่ที่บ้านน่ะ”

“มีอะไรเหรอ” เซวียเยี่ยนแสร้งทำหน้างุนงง “เมื่อคืนฉันเมาอยู่ที่บ้าน พอตื่นมาอีกทีก็นอนอยู่บนเตียงแล้ว มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเหรอ”

“คุณ!” ลู่เจียเจียจ้องเซวียเยี่ยนเขม็ง เธอพินิจสีหน้าของเขาอย่างละเอียด จากนั้นก็ก้มหน้ามองหนังสือบนโต๊ะ