บทที่ 267 เธอรู้สึกผิดต่อน้องสาวสามี

แม่ลู่พาลู่เจียเจียกลับเข้าห้อง พลางกวาดตามองตั้งแต่หัวจรดเท้าหนึ่งรอบ “ไม่ผอมลงเลยนี่ ผิวพรรณเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวลขึ้นด้วย ดูท่าเซวียเยี่ยนจะดูแลแกดีไม่เบา”

“…” ลู่เจียเจียลูบแก้มตัวเอง ทั้งที่รู้สึกว่าเปลืองแรงไปมหาศาลแท้ๆ แต่ทุกคนกลับมองว่าเธอดูสดชื่นมีชีวิตชีวาเสียอย่างนั้น

พูดราวกับเธอเป็นปีศาจสาวที่คอยสูบไอหยางอย่างไรอย่างนั้น ลู่เจียเจียนึกถึงช่วงสามวันมานี้ เซวียเยี่ยนต้องรังแกเธอวันละครั้ง รอยแดงบนคอ เอว และขาไม่เคยจางหาย แต่ที่แปลกคือพอผ่านไปวันหนึ่งรอยพวกนั้นก็จะหายไปเอง