บทที่ 282 หลัวชิงชิง อย่าบีบคั้นฉัน (1)

ลู่เจียเจียเห็นลูกๆ ของพี่สะใภ้ใหญ่บ้านใหญ่ยืนเคว้งคว้าง จึงเอื้อมมือไปลูบหัวเด็กๆ เพื่อปลอบประโลม

ทว่าดวงตาของลู่เฉ่ากลับเป็นประกาย “พี่ใหญ่ ปล่อยให้มันไปสิ! มันไม่ได้คิดจะร่วมหัวจมท้ายกับครอบครัวเราสักนิด อย่างมากพี่ก็แต่งเมียใหม่เข้ามาอีกคน เถียนจินฮวาไปแล้วก็ยังหาใหม่ได้ไม่ใช่เหรอ”

ถ้าพวกที่คัดค้านพากันไปหมด เธอก็จะได้ย้ายเข้ามาอยู่เสียที