ตอนที่ 285
บทที่ 285 ไม่หนาว
หิวข้าว · 6,722 ตัวอักษร
ใต้ผ้าห่มอบอวลไปด้วยไออุ่นหอมกรุ่นที่ลอยปะทะหน้า เซวียเยี่ยนยื่นมือไปโอบเอวคอดของลู่เจียเจีย เขาขยับเข้าไปใกล้อีกนิด ผ่านไปสักพักก็ขยับเบียดเข้าไปอีกหน่อย
ลู่เจียเจีย: “…”
“เมีย…” เสียงของเซวียเยี่ยนแหบพร่าและทุ้มต่ำ
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น