บทที่ 301 จดหมายของพี่สาม (3)

ลู่เฉ่าเอาเนื้อไปแลกธัญพืชหยาบกลับมาได้สองชั่ง เธอโยนตะกร้าลงบนโต๊ะ มองโจวเหวินชิงที่กำลังนอนขดตัวอยู่ในผ้าห่มด้วยสีหน้าบูดบึ้ง “โจวเหวินชิง คุณช่วยเลิกขี้เกียจแบบนี้ได้ไหม ฉันไม่อยู่บ้าน คุณทำงานทำการบ้างไม่ได้หรือไง ชามข้าวเมื่อวานยังไม่ได้ล้างเลย ตอนนี้แข็งจนเป็นน้ำแข็งหมดแล้ว”

“หนาวขนาดนี้จะล้างยังไง ก็ต้องรอตอนจะทำกับข้าวนั่นแหละค่อยล้าง” โจวเหวินชิงพลิกตัวหนี “บ้านเราไม่มีแม้แต่ถ่าน ในห้องเย็นเฉียบยังกับถ้ำน้ำแข็ง ไม่ให้นอนขดในผ้าห่มแล้วจะให้ไปอยู่ที่ไหน”

ลู่เฉ่าโมโหจัด เธอเดินเข้าไปในครัว พอเห็นว่าในตุ่มไม่มีน้ำเหลืออยู่เลย เส้นเลือดตรงหน้าผากก็ปูดโปนขึ้นมา