บทที่ 306 มีคนเดียวก็พอแล้ว

หลินเฟิงรู้สึกสะเทือนใจไม่น้อย นี่คือลูกคนแรกของเขา แถมยังอยู่ในท้องของหลัวชิงชิง ย่อมต้องใส่ใจเป็นพิเศษ

เขาคิดดูแล้วจึงพูด “งั้นฉันทำกับข้าวให้เธอกินก่อน เดี๋ยวค่อยขึ้นเขาไปดูว่าพอจะมีสัตว์ป่าบ้างไหม”

หลินเฟิงนั่งอยู่ที่เดิมครู่หนึ่ง ก่อนจะไปรื้อใต้ฟูกที่นอน หยิบข้าวสารที่ซ่อนไว้นานแล้วออกมา