บทที่ 316 เขาดิ้นแล้ว

พี่สะใภ้ใหญ่บ้านใหญ่เดินพ้นประตูออกมา พอเห็นหน้าลู่เฉ่าก็โมโหจนตัวสั่น แกล้งเดินชนไหล่เข้าเต็มแรง ก่อนจะสะบัดหน้าเดินกลับเข้าห้องตัวเองไป

ลู่เฉ่าเซถอยหลังไปสองก้าว เธอจ้องแผ่นหลังของพี่สะใภ้ใหญ่พลางกัดฟันกรอด แต่เพราะรู้ตัวว่าตอนนี้ตกเป็นเบี้ยล่าง จึงจำต้องก้มหน้ายอมทน

ป้าสะใภ้ใหญ่นั่งเก้อเขินอยู่กับที่ รู้ดีว่าเรื่องบาดหมางในครอบครัวตอนนี้กลายเป็นเรื่องน่าขันให้คนนอกหัวเราะเยาะเข้าแล้ว