บทที่ 331 ฉันก็ไม่ยอมรับเขาเหมือนกัน

“ใช่แล้ว เสี่ยวโหรว ลูกอย่าวิ่งทะเล่อทะล่าไปสิ” แม่ฟางรีบลุกพรวดจนเตะม้านั่งตัวเล็กใต้เท้าล้มคว่ำ “เขาไม่เอาก็ช่างปะไร!”

ฟางโหรวเบะปาก ยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่ยอมขยับไปไหน

แม่สื่อควักเงินที่ฟางโหรวเคยให้ไว้ออกมา “เงินนี่ ป้าคืนให้เธอนะ ป้ายังมีธุระที่บ้าน ต้องขอตัวก่อนล่ะ”