บทที่ 346 เถียนจินฮวาตายแล้ว

ป้าหวังก็เห็นภาพตรงหน้าเช่นกัน ถึงกับยืนอึ้งไป

เถียนจินฮวาทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นอย่างไม่อาจทรงตัว ร่างทั้งร่างหมดสติไปในทันที

“หล่อนเป็นอะไรไปน่ะ” ป้าหวังขมวดคิ้ว “คงไม่ใช่ว่าเป็นโรคร้ายอะไรหรอกนะ”