บทที่ 352 ก็รอดูการแก้แค้นของเซวียเยี่ยนได้เลย

ข้าวสาลีเกี่ยวไปได้ครึ่งหนึ่งแล้ว สายลมพัดผ่านหยาดเหงื่อบนหน้าผาก นำพาความเย็นสดชื่นวูบหนึ่งมาให้

เซวียเยี่ยนนึกว่าลู่เจียเจียสงสารและเป็นห่วงเขา จึงส่ายหน้า “ไม่เหนื่อยหรอก”

“…” ลู่เจียเจียดื่มน้ำถั่วเขียวตามไปอีกชาม เธอนั่งพักใต้ต้นไม้ใหญ่อยู่ครู่หนึ่ง เซวียเยี่ยนยังไม่ได้กลับไปทำงาน นั่งลงข้างๆ ลู่เจียเจีย