บทที่ 379 ยกมือตบไปหนึ่งฉาด

ลู่เจียเจียถือหนังสือก้าวฉับๆ กลับมาถึงห้องพักก็นำหนังสือวางไว้บนเตียง จากนั้นจึงเดินออกไปมองหยวนฉางจิน

หยวนฉางจินนั่งอยู่บนม้านั่งพักผ่อนที่อยู่ห่างจากอาคารหอพักออกไป ห่างจากเขาไปสิบกว่าเมตรเป็นห้องกดน้ำร้อน ปกติมีนักศึกษาชายนั่งอยู่แถวนี้บ่อยๆ การที่เขามานั่งตรงนั้นจึงไม่ได้ดูแปลกตา

หยวนฉางจินมองเห็นลู่เจียเจียเช่นกัน เขายิ้มพลางพยักหน้าให้ ราวกับทั้งสองคนเป็นเพื่อนสนิทกันมานานหลายปี