บทที่ 396 ไปหรือไม่ไป

แสงจันทร์สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง เซวียเยี่ยนปากก็บอกว่าไม่เหนื่อย แต่เดินทางรอนแรมมาหลายวันขนาดนั้น หลังจากคลุกคลีกับลู่เจียเจียพักใหญ่ เขาก็ฟุบหลับคาเตียงไปทันที

ด้านลู่เจียเจียยังมีเรี่ยวแรงอยู่บ้าง เธอจึงลุกขึ้นมาเก็บกวาดจัดแจงข้าวของก่อนจะเข้านอน

วันต่อมาเซวียเยี่ยนบอกเล่าเรื่องนี้กับแม่ลู่ การที่เขาออกไปข้างนอกนานขนาดนั้นไม่ใช่ไปเปล่าประโยชน์ แต่จับทิศทางและเข้าใจลู่ทางต่างๆ ได้ทะลุปรุโปร่งแล้ว