บทที่ 398 ฉางจิน ทำไมถึงไม่ยอมมองหัวใจตัวเองให้ชัดเจน

ลู่เฉ่าพักรักษาตัวอยู่ที่บ้านนานกว่าหนึ่งเดือน ส่วนโจวเหวินชิงนั้นก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสืออย่างบ้าคลั่ง

หลังจากได้เห็นความคลุ้มคลั่งของโจวเหวินชิงในคราวที่แล้ว ลู่เฉ่าก็ไม่กล้าไปยั่วโมโหเขาอีก เธอพาก้อนหิมะออกไปทำงานในแปลงนาเป็นครั้งคราว

ก่อนหน้านี้ไม่นาน โจวเหวินชิงเคยป่าวประกาศซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าถ้าเซวียเยี่ยนสอบติดมหาวิทยาลัยได้ ตนจะยอมคุกเข่าลงไปเรียกเซวียเยี่ยนว่าพ่อ