บทที่ 415 งานแต่งงานของลู่จิ้งกั๋ว (1)

ลู่เย่กั๋วอุ้มซวงซวง พาหลี่เฟินเดินทางกลับมาจากต่างถิ่น

หลี่เฟินสวมเสื้อผ้าหนาเป็นพิเศษ ที่คอยังพันผ้าพันคอผืนหนา ห่อหุ้มมิดชิดจนเหลือเพียงแค่ลูกตา เธอประคองท้องพลางก้าวเดินอย่างระมัดระวัง

ฝีเท้าเหยียบลงบนหิมะดังเอี๊ยดอ๊าด จางซูอวิ๋นได้ยินเสียงจึงหันหน้ามา พอเห็นหลี่เฟินก็รีบวิ่งเข้ามาหาทันที “นั่งรถไฟมานานขนาดนี้ เหนื่อยแย่เลยล่ะสิ รีบเข้าบ้านเร็ว”