บทที่ 419 ต่างคนต่างหึง (1)

ภูเขาในเดือนพฤษภาคมกลายเป็นป่ารกชัฏ บางจุดถ้าไม่มองให้ดีก็แทบสังเกตไม่เห็นว่ามีคนอยู่

ศีรษะของลู่เฉ่าหนุนอยู่บนก้อนหิน ร่างนอนทับอยู่บนดงหญ้าป่า ต้นหญ้าโดนทับจนลู่เอียง ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตั้งตรงขึ้นมาไม่ได้อีก

ตามเนื้อตัวของเธอยิ่งกระเซอะกระเซิง ไม่เพียงมีเลือดเปรอะเปื้อน แต่ยังติดเศษวัชพืชอีกเกรอะกรัง