บทที่ 445 โจวเหวินชิงสามปี ก้อนแป้งเต้นรำ

ช่วงบ่าย ท้องฟ้าสีครามสดใส ไร้เมฆหมอกบดบัง

ลู่เฉ่าวิ่งหาตามที่ต่างๆ ไปทั่ว แต่ก็หาตัวโจวเหวินชิงไม่พบ เธอคิดว่าโจวเหวินชิงกำลังหลบหน้าเธออยู่

ใบหน้าของเธอจึงบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้น